PB L 2545 van 20240924, blz. 1

Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2545 van de Commissie van 24 september 2024 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen voor de toepassing van Verordening (EU) 2023/1114 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot standaardformulieren, templates en procedures voor de samenwerking en de uitwisseling van informatie tussen bevoegde autoriteiten (Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2023/1114 van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 2023 betreffende cryptoactivamarkten en tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 1095/2010 en Richtlijnen 2013/36/EU en (EU) 2019/19371, en met name artikel 95, lid 11, derde alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Cryptoactivamarkten zijn inherent grensoverschrijdende markten. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat bevoegde autoriteiten in verschillende lidstaten kunnen samenwerken en informatie kunnen uitwisselen waarmee zij daadwerkelijk toezicht kunnen uitoefenen op uitgevers en aanbieders van cryptoactiva en aanbieders van cryptoactivadiensten die in de Unie actief zijn. Bevoegde autoriteiten moeten toegang hebben tot de informatie die noodzakelijk is om hun taken en functies op het gebied van toezicht, onderzoek en handhaving daadwerkelijk te kunnen uitoefenen.

(2) Om ervoor te zorgen dat bevoegde autoriteiten in staat zijn samen te werken en informatie efficiënt en snel kunnen uitwisselen en elkaar bijstand verlenen voor de toepassing van Verordening (EU) 2023/1114, is het passend gemeenschappelijke procedures, formulieren en templates vast te stellen voor het indienen van verzoeken om bijstand, ontvangstbevestigingen voor en antwoorden op dergelijke verzoeken.

(3) Informatie moet in de regel schriftelijk worden uitgewisseld. Mondelinge communicatie moet echter mogelijk zijn in passende gevallen, onder meer met name voordat een schriftelijk verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie wordt verzonden, om informatie te verstrekken over een nakend verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie, of om te overleggen over kwesties die de uitvoering van dat verzoek zouden kunnen bemoeilijken. In dringende gevallen moet het ook mogelijk zijn om mondeling te communiceren over een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie, op voorwaarde dat die dringende noodzaak niet te wijten is aan vertraging bij de verzoekende partij.

(4) Dringende verzoeken om samenwerking of uitwisseling van informatie moeten worden toegestaan wanneer de verzoekende autoriteit een snelle reactie nodig heeft om aan aanzienlijke schade een eind te maken of om potentiële aanzienlijke schade voor beleggers of de stabiliteit van en het vertrouwen in het financiële bestel te voorkomen. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om gevallen waarin de bevoegde autoriteit van een lidstaat van ontvangst recentelijk bewijsmateriaal heeft verkregen waaruit blijkt dat een aanbieder van cryptoactivadiensten die in een andere lidstaat een vergunning heeft gekregen, cryptoactiva aanbiedt die niet verenigbaar zijn met het in artikel 102 van Verordening (EU) 2023/1114 bepaalde inzake bescherming van cliënten of individuele houders. Dringende verzoeken moeten ook worden toegestaan wanneer een bevoegde autoriteit van een lidstaat van ontvangst relevante klachten heeft ontvangen over een aanbieder van cryptoactivadiensten met een vergunning uit een andere lidstaat of wanneer een bevoegde autoriteit redenen heeft om aan te nemen dat een aanbieder van cryptoactivadiensten die binnen haar jurisdictie actief is, risico loopt op insolventie, hetgeen cliënten binnen haar jurisdictie of de stabiliteit van financiële markten kan raken.

(5) Verordening (EU) 2023/1114 bepaalt dat bevoegde autoriteiten onderling moeten samenwerken, informatie moeten uitwisselen en elkaar bijstand moeten verlenen.

(6) Het ongevraagd doorgeven van informatie dient plaats te vinden in overeenstemming met Verordening (EU) 2023/1114, mede op vrijwillige basis wanneer de bevoegde autoriteit van een lidstaat van oordeel is dat informatie waarover zij beschikt, nuttig kan zijn voor een andere bevoegde autoriteit. Bij het ongevraagd doorgeven van informatie moet de bevoegde autoriteit erop toezien dat zij daarvoor over een rechtsgrondslag beschikt, en zulks vermelden op het formulier uit de desbetreffende bijlage.

(7) Een verzoek om bijstand overeenkomstig artikel 95 van Verordening (EU) 2023/1114 moet voldoende informatie over het onderwerp van het verzoek omvatten, met inbegrip van de redenen voor het verzoek en de context ervan, zodat de aangezochte autoriteit in staat is het verzoek efficiënt en opportuun te behandelen. Een verzoekende autoriteit hoeft niet de feiten te vermelden die aanleiding geven tot het vermoeden van een inbreuk dat aanleiding gaf tot het verzoek, wanneer die autoriteit de gevraagde informatie nodig heeft voor het vervullen van haar taken.

(8) De samenwerkingsprocedures moeten communicatie, consultatie en interactie tussen de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit mogelijk maken en faciliteren, zodat verzoeken om informatie of bijstand efficiënt kunnen worden behandeld. Deze procedures moeten de bevoegde autoriteiten ook in staat stellen elkaar feedback te verlenen over het nut van de ontvangen informatie of bijstand, over de afloop van de zaak in verband waarmee om bijstand is verzocht, en over alle problemen die zich bij het verstrekken van dergelijke informatie of bijstand hebben voorgedaan.

(9) De procedures en formulieren voor de uitwisseling van informatie en voor bijstand moeten waarborgen dat de uitgewisselde of doorgegeven informatie vertrouwelijk wordt behandeld en dat de regels inzake de bescherming van personen wat betreft de verwerking van persoonsgegevens en het vrije verkeer van dergelijke gegevens worden nageleefd.

(10) Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die door de Europese Autoriteit voor effecten en markten (“ESMA”), in nauwe samenwerking met de Europese Bankautoriteit (EBA), zijn opgesteld en bij de Commissie zijn ingediend.

(11) De ESMA heeft het advies ingewonnen van de overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad2 opgerichte Stakeholdergroep effecten en markten.

(12) De ESMA heeft geen open publieke consultaties gehouden over de ontwerpen van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, en evenmin heeft zij de potentiële kosten en baten van de invoering van die normen geanalyseerd, aangezien dit sterk buiten verhouding zou hebben gestaan tot het toepassingsgebied en het effect van die normen, rekening houdende met het feit dat deze verordening alleen op bevoegde autoriteiten en entiteiten van invloed zouden zijn en geen invloed zou hebben op marktdeelnemers,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1 - Definitie

Voor de toepassing van deze verordening wordt onder “elektronisch” verstaan: door middel van elektronische apparatuur voor de verwerking (met inbegrip van digitale compressie), opslag en doorgifte van data, waarbij wordt gebruikgemaakt van kabel, radio, optische technologie of andere elektromagnetische middelen die waarborgen dat de volledigheid, integriteit en vertrouwelijkheid van de informatie tijdens de doorgifte in stand worden gehouden.

Artikel 2 - Aanspreekpunten

1.
Elke bevoegde autoriteit wijst een aanspreekpunt aan waar verzoeken om samenwerking of uitwisseling van informatie op grond van artikel 95 van Verordening (EU) 2023/1114 worden ingediend.
2.
Bevoegde autoriteiten delen de nadere gegevens van hun aanspreekpunten tegen 15 januari 2025 aan de ESMA mee en verschaffen de ESMA zo nodig geactualiseerde informatie.
3.
De ESMA houdt een geactualiseerde lijst bij van alle overeenkomstig lid 1 door bevoegde autoriteiten aangewezen aanspreekpunten.

Artikel 3 - Verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie

1.
Een verzoekende autoriteit doet een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie schriftelijk — per post of elektronisch. Zij richt het verzoek aan het overeenkomstig artikel 2 aangewezen aanspreekpunt.
2.

Wanneer een bevoegde autoriteit om samenwerking of de uitwisseling van informatie verzoekt, gebruikt zij het formulier uit bijlage I en:

  1. a) verschaft zij de details van de betrokken informatie waarom wordt verzocht;
  2. b) vermeldt zij, waar passend, kwesties met betrekking tot het vertrouwelijke karakter van de informatie waarom wordt verzocht.

Artikel 4 - Ontvangstbevestiging van verzoeken om samenwerking of uitwisseling van informatie

1.
Binnen vijf werkdagen na ontvangst van een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie zendt de aangezochte autoriteit een ontvangstbevestiging per post of elektronisch aan het overeenkomstig artikel 2 aangewezen aanspreekpunt, tenzij in het verzoek anders is bepaald. Voor de ontvangstbevestiging wordt gebruikgemaakt van het formulier uit bijlage II en daarin wordt, voor zover mogelijk, ook vermeld tegen welke datum of binnen welk tijdsbestek naar schatting een antwoord mag worden verwacht.
2.
Wanneer het niet mogelijk is om een schatting te geven van de datum of het tijdsbestek voor het antwoord, vermeldt de aangezochte autoriteit de frequentie waarmee zij de verzoekende autoriteit een actuele stand van zaken zal geven.

Artikel 5 - Antwoord op een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie

1.
De verzoekende autoriteit antwoordt op een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie schriftelijk — per post of elektronisch. Het antwoord wordt gericht aan het overeenkomstig artikel 2 aangewezen aanspreekpunt, tenzij in het verzoek anders is bepaald. Wanneer de aangezochte autoriteit aanvullende informatie nodig heeft met betrekking tot het verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie, verzoekt zij prompt met enigerlei middel om verdere verduidelijkingen.
2.

De aangezochte autoriteit beantwoordt het verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie met behulp van het formulier uit bijlage III en:

  1. a) zet binnen de grenzen van haar bevoegdheden alle redelijke stappen om de gevraagde informatie of bijstand te verlenen;
  2. b) handelt zonder onnodige vertraging, rekening houdende met de complexiteit van het verzoek en de noodzaak derden of een andere bevoegde autoriteit in te schakelen.
3.
Wanneer de aangezochte autoriteit — geheel of ten dele — weigert te acteren op een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie, stelt zij de verzoekende autoriteit zo spoedig mogelijk schriftelijk — per post of elektronisch — in kennis van haar besluit, met vermelding van de weigeringsgronden van artikel 95, lid 2, van Verordening (EU) 2023/1114 waarop zij zich beroept.

Artikel 6 - Dringende verzoeken om samenwerking of uitwisseling van informatie

1.
In afwijking van de artikelen 4 en 5 is de procedure in dit artikel van toepassing op dringende verzoeken om samenwerking of uitwisseling van informatie.
2.
De verzoekende autoriteit geeft helder de redenen voor de dringende noodzaak van het verzoek aan en gebruikt daarbij het formulier uit bijlage I.
3.
In afwijking van lid 2 mag de verzoekende autoriteit in eerste instantie de informatie mondeling meedelen wanneer zulks gerechtvaardigd is door de concrete omstandigheden die tot het verzoek aanleiding hebben gegeven. Die mondelinge informatieverschaffing wordt nadien zonder onnodige vertraging schriftelijk bevestigd en doorgegeven aan de aangezochte autoriteit op het formulier uit bijlage I, tenzij de aangezochte autoriteit anderszins is overeengekomen.
4.
Binnen drie werkdagen na ontvangst van een dringend verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie zendt de aangezochte autoriteit schriftelijk — per post of elektronisch — een ontvangstbevestiging aan het overeenkomstig artikel 2 aangewezen aanspreekpunt, tenzij in het verzoek anders is bepaald, en gebruikt zij daarvoor het formulier uit bijlage II.
5.
Indien de aangezochte autoriteit het niet eens is met de dringende noodzaak van het verzoek, stelt zij de verzoekende autoriteit daarvan in kennis, samen met de ontvangstbevestiging, geeft zij haar redenen daarvoor helder aan en gebruikt zij het formulier uit bijlage II. In dat geval wordt het verzoek niet behandeld als een dringend verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie.
6.
Wanneer de aangezochte autoriteit — geheel of ten dele — weigert te acteren op een dringend verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie, stelt zij de verzoekende autoriteit zo spoedig mogelijk schriftelijk — per post of elektronisch — in kennis van haar besluit, met vermelding van de weigeringsgronden van artikel 95, lid 2, van Verordening (EU) 2023/1114 waarop zij zich beroept.
7.
De aangezochte autoriteit verschaft zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen tien werkdagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek een precies en omvattend antwoord. Het antwoord wordt schriftelijk — per post of elektronisch — verschaft, met het formulier uit bijlage III, tenzij de verzoekende autoriteit anderszins is overeengekomen.
8.
Wanneer de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit niet binnen tien dagen een precies en omvattend antwoord kan verschaffen, geeft zij, in afwijking van lid 7, binnen die termijn een gedeeltelijk antwoord. In dat geval verschaft de aangezochte autoriteit een precies en omvattend antwoord binnen twintig werkdagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het oorspronkelijke verzoek. Wanneer de aangezochte autoriteit niet bij machte is alle noodzakelijke informatie binnen die termijn te verzamelen, verschaft zij de verzoekende autoriteit een toelichting van de beperkingen die spelen.

Artikel 7 - Procedures voor de toezending en behandeling van een verzoek om samenwerking of uitwisseling van informatie

1.

De verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit communiceren op de meest opportune wijze, naar behoren rekening houdende met de volgende elementen:

  1. a) vertrouwelijkheidsoverwegingen;
  2. b) de tijd die nodig is om te corresponderen;
  3. c) de omvang van het mee te delen materiaal;
  4. d) het gemak waarmee de informatie voor de verzoekende autoriteit toegankelijk is.
De verzoekende autoriteit antwoordt prompt op verzoeken om toelichting van de aangezochte autoriteit.
2.
Wanneer een antwoord niet tegen de geschatte datum of binnen het geschatte tijdsbestek als bedoeld in artikel 4, lid 1, kan worden verschaft, geeft de aangezochte autoriteit een nieuwe schatting van de datum of het tijdsbestek aan de verzoekende autoriteit met de redenen voor de vertraging, waarbij zij dezelfde middelen gebruikt als bij de ontvangstbevestiging voor het verzoek.
3.
De aangezochte autoriteit en de verzoekende autoriteit werken samen om alle problemen op te lossen die zich kunnen voordoen bij de uitvoering van een verzoek.

Artikel 8 - Procedure voor verzoeken betreffende het afnemen van een verklaring van een persoon

1.

Wanneer het verzoek van de verzoekende autoriteit ook het afnemen van een verklaring van een persoon omvat, beoordelen de aangezochte autoriteit en de verzoekende autoriteit, met inachtneming van bestaande wettelijke beperkingen of restricties en eventuele verschillen in procedurele vereisten, de volgende elementen en nemen zij deze in aanmerking:

  1. a) de rechten van de personen van wie de verklaringen zullen worden afgenomen, met inbegrip van, in voorkomend geval, kwesties met betrekking tot het verbod op zelfincriminatie;
  2. b) de rol en de aard van de deelname van de medewerkers van de aangezochte autoriteit en de verzoekende autoriteit aan het afnemen van de verklaring, en met name of de deelname actief of passief is;
  3. c) de vraag of de persoon van wie de verklaring wordt afgenomen, het recht heeft zich juridisch te laten bijstaan en zo ja, de reikwijdte van die juridische bijstand tijdens het afnemen van de verklaring, onder meer met betrekking tot de verklaringen of het proces-verbaal;
  4. d) de vraag of de verklaring op vrijwillige basis of verplicht wordt afgenomen, voor zover dat onderscheid speelt;
  5. e) de vraag of, op basis van de op het tijdstip van het verzoek beschikbare informatie, de persoon van wie de verklaring wordt afgenomen, een getuige dan wel een verdachte is, voor zover dat onderscheid speelt;
  6. f) de vraag of, op basis van de op het tijdstip van het verzoek beschikbare informatie, de verklaring zou kunnen worden gebruikt of bedoeld is om te worden gebruikt in een strafprocedure;
  7. g) de ontvankelijkheid van de verklaring in de jurisdictie van de verzoekende autoriteit;
  8. h) de registratie van de verklaring en de toepasselijke procedures, met inbegrip van de vraag of de registratie gelijktijdig plaatsvindt is, beknopt wordt vastgelegd in schriftelijke notulen of via een geluids- of audiovisuele opname;
  9. i) procedures inzake de certificering of bevestiging van de verklaring door de persoon die de verklaring aflegt, met inbegrip van de vraag of die certificering of bevestiging plaatsvindt nadat de verklaring is afgenomen, en
  10. j) de procedure voor het doorzenden van de verklaring aan de verzoekende autoriteit, met inbegrip van het format en de termijn om deze door te zenden.
2.

De aangezochte autoriteit en de verzoekende autoriteit zien erop toe dat regelingen zijn opgezet waardoor hun medewerkers efficiënt kunnen handelen en het volgende kunnen overeenkomen:

  1. a) het vastleggen van data;
  2. b) de lijst met vragen die zullen worden gesteld aan de persoon van wie de verklaring zal worden afgenomen;
  3. c) reisafspraken, onder meer om ervoor te zorgen dat de aangezochte autoriteit en de verzoekende autoriteit elkaar kunnen ontmoeten om over de zaak te overleggen voordat de verklaring wordt afgenomen;
  4. d) de talenregeling;
  5. e) alle andere praktische kwesties die zich kunnen voordoen met betrekking tot het afnemen van een verklaring.

Artikel 9 - Procedure voor verzoeken betreffende een onderzoek of inspectie ter plaatse

1.
Wanneer overeenkomstig artikel 95, lid 4, van Verordening (EU) 2023/1114 een verzoek wordt gedaan om een onderzoek of een inspectie ter plaatse uit te voeren, plegen de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit onderling overleg over de wijze waarop het verzoek om bijstand het beste kan worden uitgevoerd, rekening houdende met artikel 95, lid 4, tweede alinea, punten a) tot en met d), van Verordening (EU) 2023/1114, mede met betrekking tot de voordelen van het verrichten van een gezamenlijk onderzoek of een gezamenlijke inspectie ter plaatse.
2.
De aangezochte autoriteit houdt de verzoekende autoriteit op de hoogte van het verloop van het onderzoek of de inspectie ter plaatse en geeft haar bevindingen prompt door aan de verzoekende autoriteit.
3.

Bij de beslissing over het al dan niet instellen van een gezamenlijk onderzoek of een gezamenlijke inspectie ter plaatse houden de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit ten minste rekening met het volgende:

  1. a) de inhoud van alle van de verzoekende autoriteit ontvangen verzoeken om bijstand, met inbegrip van alle suggesties betreffende de gepastheid om gezamenlijk een onderzoek of een inspectie ter plaatse uit te voeren;
  2. b) de vraag of de bevoegde autoriteiten elk afzonderlijk een eigen onderzoek instellen naar een zaak met grensoverschrijdende implicaties, en de vraag of die zaak zich meer leent tot samenwerking;
  3. c) de wet- en regelgeving in hun onderscheiden jurisdicties en de mogelijke restricties en wettelijke beperkingen voor het uitvoeren van gezamenlijke onderzoeken of gezamenlijke inspecties ter plaatse en voor alle procedures die daaruit kunnen voortvloeien, met inbegrip van kwesties met betrekking tot het “non bis in idem”-beginsel;
  4. d) het beheer en de aansturing die voor het onderzoek of de inspectie ter plaatse nodig zijn;
  5. e) de toewijzing van middelen en de aanstelling van personeel dat belast is met het uitvoeren van onderzoeken of inspecties ter plaatse;
  6. f) de mogelijkheid om een gezamenlijk actieplan en een tijdschema op te stellen voor de door elke bevoegde autoriteit uit te voeren werkzaamheden;
  7. g) de vaststelling van maatregelen die, gezamenlijk of individueel, door elke bevoegde autoriteit moeten worden getroffen;
  8. h) het onderling delen van verzamelde informatie en het rapporteren van de resultaten van ondernomen individuele acties;
  9. i) andere zaakspecifieke kwesties.
4.

Wanneer de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit besluiten om een gezamenlijk onderzoek of een gezamenlijke inspectie ter plaatse uit te voeren, belasten zij zich ermee:

  1. a) overeenstemming te bereiken over procedures voor het uitvoeren en afronden ervan;
  2. b) een permanente dialoog te voeren om het proces van informatie- en gezamenlijke feitenvergaring te coördineren;
  3. c) onderling nauw samen te werken bij de uitvoering van het gezamenlijke onderzoek of de gezamenlijke inspectie ter plaatse;
  4. d) elkaar bijstand te verlenen bij latere handhavingsprocedures voor zover wettelijk toegestaan, onder meer door coördinatie van procedures of andere handhavingsmaatregelen met betrekking tot de uitkomst van het gezamenlijke onderzoek of de gezamenlijke inspectie ter plaatse (bestuurlijk, civiel of strafrechtelijk) of, in voorkomend geval, de mogelijkheden voor een eventuele schikking;
  5. e) te bepalen welke specifieke wettelijke bepalingen van toepassing zijn op het onderwerp van het gezamenlijke onderzoek of de gezamenlijke inspectie ter plaatse.

Artikel 10 - Het ongevraagd verstrekken van informatie

Wanneer een bevoegde autoriteit beschikt over informatie waarvan zij denkt dat deze een andere bevoegde autoriteit van nut kan zijn bij het uitvoeren van haar taken uit hoofde van Verordening (EU) 2023/1114, geeft zij die informatie schriftelijk — per post of elektronisch — zonder onnodige vertraging door aan de andere bevoegde autoriteit, met het formulier uit bijlage IV, en vermeldt zij de rechtsgrondslag voor het verschaffen van die informatie.

Artikel 11 - Beperkingen en toegestaan gebruik van informatie

1.
De verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit nemen een passende waarschuwing over het vertrouwelijke karakter van informatie op in elk verzoek om bijstand, in elk antwoord op een verzoek om bijstand of bij elke ongevraagde doorgifte van informatie in overeenstemming met de formulieren in de betrokken bijlage.
2.
Wanneer de aangezochte autoriteit, om het verzoek te kunnen uitvoeren, moet openbaar maken dat de verzoekende autoriteit een verzoek heeft ingediend, maakt de aangezochte autoriteit het verzoek openbaar na overleg met de verzoekende autoriteit over de aard en omvang van de vereiste openbaarmaking en na van de verzoekende autoriteit toestemming te hebben verkregen voor deze openbaarmaking. Wanneer de verzoekende autoriteit niet instemt met die openbaarmaking, geeft de aangezochte autoriteit geen gevolg aan het verzoek en kan de verzoekende autoriteit haar verzoek intrekken of opschorten totdat zij voor openbaarmaking toestemming kan verlenen.
3.
De in overeenstemming met artikel 10 ontvangen informatie wordt uitsluitend gebruikt om de naleving of handhaving van de bepalingen van Verordening (EU) 2023/1114 te verzekeren, met inbegrip van het inleiden van, voeren van of bijstand verlenen bij strafrechtelijke, bestuurlijke, civiele of tuchtprocedures die voortvloeien uit een inbreuk op de bepalingen van die verordening.

Artikel 12 - Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 24 september 2024.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula von der Leyen


  1. PB L 150 van 9.6.2023, blz. 40, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/1114/oj.

    (terug)
  2. Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2010/1095/oj).

    (terug)